آنچه در مغزم می‌گذرد

دلم میخواد بنویسم... اما مغزم خالیه... خالی که نیست. هیچ وقت خالی نیست،

 اما

این روزها پر از فکرهای عادی روزمره است

 که نوشتنش احمقانه به نظر میاد...

.

آدم‌هایی که تا سرشون را میگذارند رو بالشت، خوابشون می‌بره، بخشی از سعادت دنیا را بدست آوردند.

من تازه هوا که تاریک میشه، هزارتا فکر مثل موش‌های خیابونی راه می‌افتند به سمت مغزم...

و تا نیمه‌های شب صدای جیرجیرشون نمی‌ذاره بخوابم...

بعد که خوب از مغزم تغذیه کردند، راهشون را می‌گیرند و می‌رند...

قصه پیداست زخاکستر خاموشی ما 

خرمن سوختگان را به سخن حاجت نیست...

- هوشنگ‌ ابتهاج

به نظرم

همین که آدم بدونه تو زندگی چی میخواد

چند هیچ از بقیه جلوتره‌

وقتی خودتم نمیدونی دنبال چی هستی

همه تلاش‌ها و پیروزی‌ها و موفقیت‌هات

هم راضیت نمی‌کنه...

به امید اون حس خوب موفقیت، هزارتا راه میری و نمی‌رسی...

دیشب خواب عجیبی دیدم.

تو آینه به خودم نگاه کردم 

اما خودم نبودم.

چهره خودم بود 

اما چشمها، چشمهای من نبودند 

و من متحیر مونده بودم که چرا و چگونه...

.

نمی‌دونم تعبیرش چیه. 

خودم حس میکنم مدتیه که خودم نیستم... از اون خودی که می‌شناختم فاصله گرفتم. اون آدمی که عادت داشتم به بودنش، نیستم...

این شبها 

که حالم خوبه...

دلم نمیخواد بخوابم 

تا لحظه ای که بیهوش میشم از خستگی 

تا لحظه ای که گوشی شارژ داره...

تلاش میکنم بیدار بمونم.

اصلا نمی‌فهمم کی خوابم برد...

.

و عجیب اینکه اینهمه کم می‌خوابم و این همه انرژی و نشاط دارم...

خداروشکر!

+ از اول تیر دقیقا تا حالا حس میکنم ده سال جوون شدم. 

+ کاش میشد به خودم و روزگارم تافت بزنم همینجوری بمونه!!

+ این روزها این شبها همون هاییه که یکی دوماه دیگه بدجور لازمشون دارم. کاش میشد حداقل یکم برای اون روزهای سخت ذخیره کنم.

چنان این روزها از چشم دنیا عشق افتاده‌ست

که تنها راه عاشق زیستن امروز تنهایی‌ست

از دو حالت خارج نیست:

یا آدمها را به زندگیت راه ندی، اینجوری فقط باید تنهایی رو تحمل کنی 

یا اونها را وارد زندگیت کنی و غم و غصه هاشون رو تحمل کنی

و دوری شون را تحمل کنی 

و بی توجهی ها شون رو تحمل کنی 

و رفتنشون رو تحمل کنی...

.

چرا باید تنهایی رو انتخاب نکنم؟

.

+ آدمها میان که برن... مگر خلافش ثابت بشه!

+ بقول جناب بیدل:

"خوش‌ست از دور نذر محفل هم‌صحبتان بوسی

جهان جز کنج تنهایی ندارد جای مأنوسی..." 

یک تست مثلا شخصیت شناسی بود از اینها که بیشتر سرگرمیه.

می‌گفت چند روح داری؟

بعد تو جوابش جمله ی انتهاییش این بود که انگار شما قبلا یک بار دیگه زندگی کردید، بسکه تجربه دارید و بافکر رفتار می‌کنید!!!

خیلی هم فان نبود انگار...

.

انصاف اینه که وقتی حالت بده و همه جا غر میزنی، اون روزی که حالت خوبه هم بری همه جا بگی...

اصلا کاش غم و غصه هامون رو تو دل خودمون نگه میداشتیم و شادی ها مون رو پخش میکردیم. 

این روزها همه چی داره برام خوب پیش می‌ره..‌‌. زندگی اون روی خوبش را گرفته رو به من... خداروشکر.

امیدوارم برای همه چنین روزهای خوبی خیلی خیلی نزدیک باشه.

.

زندگی با هوشیاری 

زیر گردون مشکل است... 

تا نگردی مست، 

این بار گران نتوان کشید...

صائب تبریزی

آقا این دوتا آهنگ چقدر خوبن 

من تازه پیداشون کردم 

یکی 

زندگی جانم  حجت اشرف زاده 

یکی 

تو منو کی کشتی؟ بابک جهانبخش 

هر کدوم تو یک فازه ولی هردو خیلی احساسیه🥰🥰

آهنگ جدیده محسن چاوشی رو هم که شنیدید؟

قشنگ من 

میگم آهنگ قشنگ چی شنیدید جدیدا؟