برای خودم
این رو مینویسم برای خودم
برای خودم در سه چهار سال آینده
که اگر باز هوس کردم یا راضی شدم یا حس مسئولیتم گل کرد...
« من رو به یاد بیار
در این روزها که بیرحمانه سخت میگذره
در این روزها که هیچ چیز سرجاش نیست
و از همه بیشتر خودم
من رو با این روزهایی که نمیگذره به یاد بیار
با همه این ثانیههای طولانی
و این حال و احوال آشنا اما آزاردهنده
با همه مشقت و حسرتی که ماند بر دلم...
من رو به یاد بیار...»