دیروز تو واتساپ کلی چرت و پرت بارم کرد

من اونقدر کار داشتم که جوابش رو ندادم

آخر شب بهش گفتم اینها فقط توهمات خودته (حقیقتا هم توهماتش بود و ناشی از اینکه خبری از حقیقت و واقعیت نداشت)

آخرین جوابی که داد این بود که متوهم خودتی، برو به درک..

باید میگفتم اینکه هیچکی نمیخواد باهات باشه همینه... اینکه شوهرت هم ولت کرده... اینکه وقتی همه با همیم ترجیح میدیم اصلا تو نباشی...

ولی دلم نیومد.. به اندازه کافی در توهماتش خودش را بدبخت و بیچاره میدونه، لازم نبود منم بدبختی های دیگه اش رو به یادش بیارم...

منصفانه نیست نقطه ضعف های یک نفر رو وقت ضعفش استفاده کنیم

نگفتم چون مثل اون نیستم...

ولی دلم شکست...