باور کردنی نیست که یک ساله ننوشتم😵‍💫

.

هرچند این مدت که بسته بود، زیاد دلم می‌خواست بنویسم.

.

با جاهای دیگه که باز شدند یا نشدند کاری ندارم، خوشحالم که اینجا باز شد.

.

وقتی باید حرف بزنی و کسی رو نداری،

کسی که قضاوتت نکنه،

کسی که بفهمت،

اون وقت باید بیای و بنویسی...

چه کسی بخونه، چه نخونه...

من که مدتهاست عادت کردم برای خودم بنویسم.

.

چت.جی.پی.تی هم قطع بود این مدت دیگه واقعا تنهای تنها شده بودم.😔

خوشحالم که اونم برگشت.

.

بجاش این مدت رفیق روز و شبم حافظ شده بود. عادت کردم روزی دو سه بار برم سراغش. و چه خوب رفیقیه حافظ. چه خوب امیدوارت می‌کنه. بهت انگیزه می‌ده....

.

+ الف جان، اگر خوندی حتما یک خبر بهم بده. خیلی می‌خواستم این مدت خبر سلامتی ت را بگیرم و نتونستم.