اینکه حالم خوب شده!

همه‌اش نباید از غم و رنج و درد نوشت که خاطر خوانندگان مکدر بشه، وقتی حالمون خوبه هم بگیم به هم.

تونستم با رنج و فقدانی که داشتم کنار بیام...

انگار یک پیکر بی جان را این مدت با خودم این طرف و آن طرف می‌بردم. بلاخره پذیرفتم و ازش دل کندم و رهاش کردم...

و سبک شدم. رها شدم.

خوشحالم!

و درود به تمام شادی‌های بعد از غم‌های سنگین.

+ شعار همه زندگیم: دردی که من را از پا درنیاره، حتما قوی‌ترم می‌کنه.