یکی از دوستامون دوتا جوجه کبوتر بهمون داد. گذاشتیمشون تو تراس اتاق بچه ها. قبلاها مرغ و خروس هم تو همین تراس نگه داشته بودیم.

کبوتر واقعا برای نگهداری جذاب تره. نه سروصدا و کثیفی مرغ و خروس رو داره نه به اندازه اونها میخوره... و انگار باهوش تر هم هست.

خلاصه این دوتا بزرگ شدن و یک روز بیدار شدیم دیدم تخم گذاشته. دو روز بعد هم تخم بعدی. اوایل خیلی نمیرفت رو تخم هاش. هوا هم که سرد شده بود. اون دوستمون گفت که من تخم ها رو برمیدارم تو سرما جوجه نشه. ولی من دلم نیومد. بعد دیگه همه اش رو تخم ها بود. بیست روزش سر رسید و تخم ها باز نشد. ما مامانها هم که آفریده شدیم برای جوش زدن. همه اش غصه میخوردم حالا این انتظار داره جوجه هاش دربیان و نمیان چی؟! یکهو از دو روز پیش دیدم دیگه از روی تخم ها پاشد. و دیگه سمتشون نرفت... خدایی این آفرینش بی عیب و نقص لایق ستایش نیست؟