چند روز پیش تو یک وبینار بودم که استادش گفت: آدمها وقتی هیچ جور رشدی ندارند، مستعد افسردگی میشن. و این دقیقا حال من در این چند ماه گذشته بود. من دچار یک روزمرگی شده بودم. هر روزم یک شکل بود. حالا سر خودم رو شلوغ کردم اونقدر که فرصت نمیکنم سریال محوبم را ادامه بدم. چند تا دوره جدید ثبت نام کردم و امیدوارم یکی از اینها بشه اون پله ای که قراره ازش بالا برم... حالم خوبه و دارم از زندگیم لذت میبرم. اونقدر حالم خوبه که دارم برای خونه تکونی برنامه ریزی میکنم... البته نزدیک بودن بهار هم کم تاثیر نیست... کیه که با نسیم بهار زنده نشه؟؟